ja_koniga

Popayan, Colombia, 8 Maart 2012

H

et is erg gezellig in Santiago. We logeren bij Ivan, een verre neef van Henk, en zijn vriendin Susana. Ze wonen in een appartement op de 20e(!) verdieping. Je moet maar durven met al die aardbevingen. Ons bezoek is een mooie aanleiding voor de familie om  een reünie te organiseren. In de tuin van Ivan zijn vader genieten we van een heerlijke bbq. Zelfs familie uit Coquimbo is er. Met Mary maken we een leuk uitstapje naar Pomaire, een pottenbakkersdorp.

Twee uur rijden ten zuiden van Santiago bezoeken we met Ivan en Susana een wijnlandgoed in Santa Cruz. We horen dat Carlos Cardoen de eigenaar is. Hij heeft veel geld verdiend met o.a. wapenverkoop aan Irak tijdens de Irak/Iran oorlog. Vanwege nog meer dubieuze activiteiten wordt hij gezocht door Interpol en kan Chili niet meer verlaten.

Er wordt hier alleen rode wijn geproduceerd, van 6 verschillende druiven soorten. De premium wijn is van topkwaliteit. We krijgen een lesje wijnproeven van een wijnconsulent uit Texas, die toevallig met dezelfde rondleiding meeloopt. Buiten worden de eerste flessen van dit jaar gebotteld. Tot onze verbazing worden de eerste flessen gewoon weggegooid??? Want stel je eens voor dat er in het systeem nog wat water zou zitten.

Carlos Cadoen heeft nog een dure hobby. Hij heeft een museum gesticht, waarin prachtige fossielen, vele voorwerpen uit de oudheid, maar ook een collectie oude auto's en treinen te zien is. Ook de reddingsactie van de 33 mijnwerkers is uitgebreid in beeld gebracht.
Ondanks de hitte spelen we een partijtje tennis met de vader van Ivan en zijn dochter Conny.  Chili-Nederland op echte gravelbanen. Chili wint in de tiebreak.

Maandag 27 februari vliegen we naar Quito, waar de auto op ons staat te wachten. Op deze vlucht raakt onze bagage zoek. Pas twee dagen later, na vele telefoontjes kunnen we die zelf ophalen op het vliegveld. Er is ook altijd wat met dat vliegen in Zuid Amerika.

Onze laatste stop in Ecuador is in Ibarra bij Graham, een Australiër. Hij heeft in 7 jaar een kwekerij opgebouwd. Hier is het weerzien met Dirk en Marieke. Overlanders, die we ook al in Brazilië bij Iguazu hebben ontmoet. We hebben heel wat bij te praten. Marieken maakt een heerlijke Indonesische maaltijd met nasi, saté en pindasaus. Graham is er gek op.

Dan wordt het tijd Ecuador te verlaten. De auto mag maar 3 maanden in het land zijn. Op 4 maart passeren we bij Ipiales de grens met Colombia.

Zondag is niet de beste dag om de grens over te gaan. Met moeite kunnen we nog een kantoortje in de binnenstad vinden om de verplichte autoverzekering af te sluiten. De wegen zijn druk, bochtig en lopen langs diepe afgronden. Vaak moet je veel geduld hebben om een vrachtauto te passeren. Drie uur hebben we nodig om in Pasto te komen (88 km vanaf de grens). Prachtig landschap met veel vulkanen en groene dalen. Een brug wordt beschermd door 8 militairen tegen eventuele guerrilla aanvallen. Als ze onze auto zien steken ze allemaal de duim omhoog.

De Colombianen zijn ontzettend aardig en behulpzaam. Even buiten Pasto vinden we een restaurant, waar we kunnen eten en overnachten. De jongeren, die als bijbaantje bedienen, zijn erg geïnteresseerd in Nederland. Hoe is het met de crisis en de werkeloosheid. In Colombia kunnen veel jongeren ook geen baan vinden.

In Pasto gaan we op zoek naar 2 nieuwe accu's (de auto is 24 volt). In Quito duurde het erg lang voordat de motor aansloeg, na 3 maanden stil gestaan te hebben.  Een van de accu's heeft daarbij een flinke opduvel gehad. De auto start nog wel dankzij de 2 accu's, maar het is niet starten en meteen lopen. Gelukkig produceren ze in Colombia accu's.

Dertig km buiten Pasto  kamperen we bij een hotel/restaurant met een prachtig uitzicht op de Laguna de la Cocha. Een boottochtje naar een eilandje(NP), begroeid met dicht regenwoud, is zeer de moeite waard. De lagune ligt op 2780 meter. Helaas is het zwaar bewolkt en regenachtig. 's Avonds koelt het flink af. Vlakbij ligt het dorpje El Encano, het Colombiaanse Giethoorn.

Het Andesgebergte in Colombia is erg groen. Het hele jaar door regent het er bijna elke dag wel. Dan dalen we in 1 dag, op weg naar Popayan, af van bijna 3000 naar 600m(36 grC). Zweten dokter.

Colombia is qua  grootte het 4de land van Z Amerika (28x Nederland). Het heeft een slechte naam als het om veiligheid gaat. De regering van president Uribe heeft lang niet het hele land onder controle. Vooral in het oosten, langs de grens met Venezuela, en in het Amazonegebied zijn de Farc en andere guerillagroeperingen de baas. Vreemd genoeg hebben we tot nu toe op de overnachtingplekken nog geen nachtwaker gezien. Terwijl er 's nachts op de meeste andere plekken in Z Amerika altijd wel een bewaker rondloopt. Toch voelen we ons veilig.