De eerste indrukken van Japan

By Henk & Marianne Nijlunsing
Het drukke centrum van Shinjuku
Het drukke centrum van Shinjuku

Tokyo, 5 april 2016

Na een heel gezellige week met Nancy en Gerry in Vancouver, stappen we op het vliegtuig naar Tokyo.

Bij binnenkomst krijgen we kosteloos een visum voor 90 dagen. De airport bus zet ons helaas niet af voor de deur van het hotel dat we geboekt hebben. Het is een hele klus om in de menigte je weg te vinden in het donker, waarbij je bijna geen straatnaam bordje kunt lezen. Het hotel moet vlakbij zijn.

Als we hulpeloos bij een stratenplan staan, worden we aangesproken door Yomiko. Zij belt met het hotel voor de exacte locatie.Eenmaal in het hotel, drinken we nog een lekker Japans biertje met haar.

Shinjuku is een uitgaanscentrum met gezellige eetstalletjes. Wat wordt er nog veel gerookt op straat!

Schietstoel
Schietstoel

De hotelkamer is piepklein met zo’n smal bed, dat je wel heel veel van elkaar moet houden. Het stinkt er verschrikkelijk naar rook. We zijn doodmoe, dus slapen snel in. Maar een jetlag van hier tot Tokyo houdt ons een groot deel van de nacht nog bezig. Vandaag zijn we de datumlijn gepasseerd. Zondag 27 maart was zo voorbij. Nu lopen we 7 uur voor op Nederland.

De WC op onze kamer is een belevenis op zich. Een verwarmde bril, verschillende sproeiers om weer schoon te spoelen, maar ook een drukknop, die watergeluiden laat horen. Dit moet de wind-, poep- en pers geluiden overstemmen. Als je plast, klinkt er een prachtige waterval.

Japan is een andere wereld. Weinig mensen spreken Engels en je kunt bijna niets lezen. Gelukkig zijn de meeste borden in het metrostation tweetalig. Wat een enorm netwerk ligt hier onder de grond. Japanners leven zeer milieubewust. Afval wordt gescheiden en ze eten ook heel gezond. Je ziet geen dikke mensen en ze worden heel oud.

Op de vismarkt kijken we onze ogen uit. Tonijn wordt met een vlijmscherp mes in moten gesneden. Veel zeevruchten en enorme schelpdieren. En druk! De karren vol met vis hebben moeite om tussen de mensen door te laveren. Natuurlijk willen we die verse vis ook proeven. We staan 2 uur in de rij voor de beste sushi van Tokyo. Het restaurantje bestaat uit een lange bar met 20 stoelen op een rij. Verschillende soorten rauwe vis, kuit, zee egel met kleefrijst. Heerlijk!

Veel mensen hebben voorjaarsvakantie, want het is kersenbloesemtijd. In de Rikugien tuin zien we geen treurwilg, maar een enorme treurkers, vol in bloei. We zitten daar een tijdje mensen te kijken. Allemaal willen ze op de foto met de bloesem. Vaak maken ze een selfie met de Iphone op de stok.

Vanuit Tokyo zoeven we met de Shinkansen in 2 uur naar Kyoto (500 km). Deze hogesnelheistrein rijdt boven de 300 km/uur. Japan heeft een heel uitgebreid trein netwerk en alle treinen rijden precies op tijd. De NS moet hier maar stage gaan lopen. Gelukkig hebben we een goede routeplanner, zodat we weten op welk perron we moeten zijn, want veel staat voornamelijk in het Japans aangegeven. Op het perron weet je precies waar jouw rijtuig gaat stoppen. Voor de instapplaats vormen zich lange rijen. Alles is erg gediciplineerd. Als makke schapen sluiten we achteraan aan.

HenkMarianne_Azie_Tokyo_13.de Shinkansen raast voorbij
De Shinkansen raast voorbij

In de trein zit je vorstelijk met een zee van beenruimte en verstelbare vliegtuigstoelen. Er mag niet gebeld worden in de trein. Als de conducteur het rijtuig binnenkomt, dan maakt hij eerst een buiging. Zo ook bij het verlaten ervan. Daarvoor draait hij zich zelfs om. De conducteur controleert de kaartjes niet, want die worden gecontroleerd als je het perron opkomt.

We rijden de hele tijd door bebouwing. Van fantasieloze flatgebouwen tot mooi ontworpen oude en nieuwe huizen. De huizen staan meestal heel dicht op elkaar met nauwelijks plek voor hun kleine auto. Er wonen 127 miljoen mensen in Japan.

In Kyoto logeren we bij Tomoko en haar man (Servas leden). Ze wonen in een groot oud huis, waar Tomoko (74 jaar) zelf geboren is. In de tuin verbouwt ze haar eigen groenten. Er zijn nog twee Servas gasten. Tomoko heeft heerlijk Japans gekookt. Veel vis en groente, die we helemaal niet kennen. Tomoko neemt ons mee naar het grote tempelcomplex Fushimi-Inari, waar duizenden rode poorten een boog vormen de heuvel op. Je kunt op een houten plankje een wens schrijven met je adres erbij en inleveren. Tegen betaling uiteraard.

Elke bezienswaardigheid moet je delen met heel veel mensen. Ook op de wandeling door het bamboebos bij Arashiyama. Vanwege de bloesemtijd is het overal nog eens extra druk. Het is ook erg populair om deze tijd te trouwen. Mooi op de foto met de bloesem. Zo ook in de tuin van de tempel Tenryu-ji.

In Okayama hebben we een backpackers hotel geboekt. Daar is meestal een gezamenlijke keuken. Leuk om andere reizigers te ontmoeten. Backpackers reizen tegenwoordig niet meer met de rugzak, maar met een rolkoffer. Tijden veranderen. Bij het kasteel ligt de mooi aangelegde Koraku-en tuin.

Vrijdag 1 april regent het pijpestelen, dus dat wordt een museumdag op het eiland Naoshima met o.a. veel Japanse kunst. De wereldberoemde architect Ando Tadoa heeft het onderaardse Chichu museum ontworpen, waar lichtinval een grote rol speelt. Er hangen werken van Monet. Helaas mag je nergens fotograferen. Wel buiten de kleurige pompoenen van Kusama Yayoi.

In Fukuyama hebben we vanuit onze hotelkamer een prachtig uitzicht op het kasteel. We huren een fiets in Onomichi en maken een prachtige tocht langs de Shimanami eilanden, die door lange bruggen met elkaar verbonden zijn. We moeten steeds de blauwe lijn volgen. Heel avontuurlijk dus. Maar eerlijk is eerlijk, anders hadden we de route nooit gevonden. Geen druk verkeer, dus je kunt mooi om je heen kijken. Er wordt veel groente verbouwd en de bomen hangen vol met sinaasappels. Op de lange hellingen naar de brug is Henk erg blij met zijn electrische fiets en Marianne maar zwoegen. Op de eerste brug is zelfs een aparte verdieping voor de fietsers.

We vinden Japan ontzettend leuk en afwisselend. Het eten is heerlijk en verrassend. Vanwege de koers van de Yen is het prijspeil van de hotels nu vergelijkbaar met Nederland. Uit eten gaan is wat goedkoper. De meeste Japanners spreken geen Engels, maar zijn erg aardig en behulpzaam. Zo kom je er altijd wel uit. Even Japans leren is een hele klus. Wij komen nog niet verder dan hai hai (= ja ja) en kampai (= proost).

Tomoko vond het leuk om ons voor het afscheid nog in een kimono te hijsen. Wat is dat ingewikkeld om aan te trekken…

14 thoughts on “De eerste indrukken van Japan

  • Arjen 10 april 2016 at 14:51 Reply

    Een mooi verhaal en bijna nog mooiere foto’s; een speciaal en intrigerend land lijkt het me. Ik vroeg me af of jullie in Japan ook een attractie zijn waarmee iedereen op de foto wil?

  • carla kleine staarman 10 april 2016 at 15:16 Reply

    Jullie mogen vlg jaar mee met carnaval!! 🙂

    Groetjes Carla

  • Gerda 10 april 2016 at 15:25 Reply

    Leuk verslag en wederom mooie foto’s. Een apart land, weer eens wat anders dan Amerika hè?
    Wat geeft jullie de voorkeur?

    groeten

    Gerda

    • Henk en Marianne 16 april 2016 at 15:26

      Japan is zo’n andere wereld. Elke dag verbazen we ons over dingen. Daarom is Japan wel een grotere uitdaging, dus leuker.

  • Joke en Bettie 10 april 2016 at 17:49 Reply

    Wat leuk weer even wat te horen,
    wat een mooi land zeg. dat is puur genieten eb geniet verder en de groetjes van Bettie en Joke

  • Joukje 10 april 2016 at 17:58 Reply

    Klinkt goed! Je krijgt zin er ook een kijkje te nemen. Foto’s geven de sfeer goed weer.

  • Martha en Wiebe 10 april 2016 at 18:48 Reply

    Wat weer een interessant verhaal en wat een mooie foto’s.
    En de nieuwe website is perfect.
    H.g.
    Martha en Wiebe.

  • Marina Hugenholtz 11 april 2016 at 13:39 Reply

    Wat fijn dat jullie weer op reis zijn! Want weer prachtige foto’s en verhalen. Doorgestuurd aan Titus en Astrid want die waren net zo enthousiast! Zie voor foto’s hun FB!
    Wij morgen ,iets dichter bij huis, naar Mallorca; ook lekker! Heb het goed! Marina & Herman

  • Ge&Be 11 april 2016 at 16:59 Reply

    Mooie foto’s!
    Geniet en houd ons maar op de hoogte
    groet van Gerlof en Berend

  • Liesbeth en Jan 11 april 2016 at 17:37 Reply

    Geweldig zeg! Fijn om weer even wat over jullie en jullie belevenissen te lezen!

  • Jos Lips 11 april 2016 at 20:46 Reply

    leuk om weer zulke mooie fotos te zien en die verkleedpartij net Volendam en Henk ik zie je al lachend gebruik maken van die mooie wc. Ik kijk weer uit naar de volgende aflevering. Groeten Jos.

  • George 12 april 2016 at 10:35 Reply

    voor de derde keer een berichtje schrijven, we doen zeker wat verkeerd grrrrr.

    Jullie vallen met je neus in de boter wat betreft de bloesem. (was hier op het journaal) prachtig om te zien. Verrassend om mensen nog in kimono rond te zien lopen, ook een paar heeeel rare ‘Japanners’ zonder witte sokken, haha. Alleen al voor de sashimi komen wij naar Japan, heerlijk. Vraagje van George: wat doet die conducteur op de trein behalve buigen als hij geen kaartjes hoeft te controleren?
    We zijn benieuwd naar jullie verdere belevenissen.
    Groetjes, George en Ineke

    • Henk en Marianne 16 april 2016 at 15:31

      Die conducteur controleert of alle reserveringen kloppen, verkoopt kaartjes zo nodig en kijkt of de trein weer veilig vertrekt.

  • George 12 april 2016 at 10:37 Reply

    vergeten de ‘robot’ aan te klikken blijkt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *