Op Doorreis naar Tadzjikistan

By Henk & Marianne Nijlunsing
De Altai in Rusland

Sary Tasch, 5 augustus 2016

De Mongoolse douanebeambten zijn erg kortaf, haast onbeschoft. Ze doorzoeken de auto grondig. Geen idee wat ze zoeken als we het land verlaten. Waarschijnlijk is het hun tijdverdrijf want hier steekt bijna niemand de grens over. Aan de Russische grens zijn ze afstandelijk maar zeer correct. Voor de auto hebben ze niet veel belangstelling.

In de Russische Altai volgen we de Chuya rivier door een prachtig dal met zicht op  besneeuwde bergen. Helaas is het erg bewolkt en dan staat Henk niet zo in de fotografie modus. Dus weinig foto’s gemaakt. Bij Neftebazar slaan we af, het binnenland in. Mooie glooiende heuvels met bos en vele dorpjes. Alle mensen hebben hier hun eigen groentetuin. De oude staatsboerderijen uit de Soviet tijd staan er verlaten en vervallen bij. Hier staat de tijd stil en wordt de oogst vervoerd per paard en wagen. Het is niet makkelijk om je weg te vinden, maar de mensen zijn vriendelijk en behulpzaam. Uiteindelijk komen we uit in Rubtsovsk.

Boven de stad barst er een heftig onweer los. Veel straten staan direct blank. Zelfs de hoofdstraten in de stad zitten vol gaten, die je moeilijk ziet als ze vol water staan. Vaak moet je stapvoets rijden. Even olie verversen vraagt veel tijd en improvisatie door het taalprobleem.

We kamperen buiten de stad bij een meertje. We hebben ons net geïnstalleerd als blijkt dat we op het stekkie staan van een visser. Hij is druk in de weer met zijn netten en loopt steeds langs onze auto het water in. We kunnen helaas geen woord met hem wisselen. De volgende ochtend krijgen we 5 vissen van hem. Het is nog een hele klus om er filets zonder graten van te maken, maar erg lekker in de pan.

Dan gaan we de grens over naar Kazachstan. Het blijft vreemd dat de douane van het land dat je verlaat, de auto veel uitgebreider doorzoekt dan die van het land dat je binnenkomt.

Kazachstan is een groot land, waar we weinig van weten. Ruim 40 x Nederland, en er wonen slechts 16 miljoen mensen. Munteenheid is de Tenge. Sinds de onafhankelijkheid in 1991 regeert Nazarbajev met straffe hand. Kort geleden was er nog een opstand in Aktobe. Vooral het zuiden is Islamitisch. Toch zie je weinig hoofddoekjes op straat. Het is allemaal zeer gematigd.

Het landschap is eentonig, dus dan wordt het kilometers vreten. De weg zit vol gaten, dus het schiet niet echt op. Vermoeiend rijden, maar we wisselen elkaar regelmatig af. In de dorpjes staat de politie met radar vaak verdekt opgesteld, dus oppassen. In elk dorpje vindt je wel een waterkraan om even een jerrycan te vullen. Waterleiding in huis is een luxe, die ze hier nog niet kennen.

Khazachs Begraafplaats Met Mausoleums
Khazachs Begraafplaats Met Mausoleums

Almaty is een drukke moderne stad, waar het geld blijkbaar moet rollen. Overal zie je wisselkantoortjes. Vanwege de warmte, zitten we een paar nachten in een hotel met wifi en een groot zwembad.

We hebben besloten om onze route naar huis te verleggen. Het is moeilijk om een visum voor Turkmenistan te krijgen en het is er, net als in Uzbekistan en Iran nog snikheet. Daarom gaan we terug door Rusland naar Letland. Vanuit Ventspils is er een voordelige veerverbinding naar Travemuende.

Helaas is ons visum voor Rusland double entry, dus moeten we nog een transit visum aanvragen. De beste plek daarvoor is Almaty. We hebben niet genoeg tijd om dat visum nu aan te vragen, dus doen we dat als we hier terugkomen.

Je kunt in Kazachstan heerlijke paardenbiefstuk eten. De gerechten Plov, gebakken rijst met vlees en Laghman, een soort dikke noodle soep, zijn ook erg lekker.

Op weg naar de grens met Kirgizië, in het zuidoosten van Kazachstan, ligt de mooie Charyn kloof met prachtige rotsformaties. Na een steile afdaling  met de Bluescruiser, rijden we door de kloof. Een halve km voor het eind van de kloof kan de auto niet onder de rotsen door.

Via de Karkara vallei komen we Kirgizië (munteenheid is de Som) binnen. Prachtige groene heuvels met velden vol wilde bloemen, soms net de bollenvelden. Het ruikt er ook naar kruiden, o.a. tijm. De mensen zitten buiten voor de yurts te genieten van het mooie weer. Kirgizië is ook weer een echt paardenland.

Het is mooi kamperen aan de zuidkant van het Issy-Kul meer met zicht op de besneeuwde bergen.

Zondag vroeg op, voor de wekelijkse beesten markt in Karakol. Een drukke markt, waar je je een weg moet bannen tussen de beesten en de poep. Het is bijna het eind van de ramadan. Veel schapen worden onder aan de buik betast of ze wel vet genoeg zijn. De veulens blijven angstig dicht bij hun moeder. Veel eenjarige veulens worden aangeboden. Henk gaat in een verscholen hoekje zitten om wat mooie plaatjes te schieten.

In de Jeti Oghuz kloof vormen de “Seven Bulls”mooie rotsformaties. We ontmoeten Jessica en Ruben met hun Toyota Hilux. Samen kamperen we op een mooi plekje aan de rivier.

Bij Barskoon bezoeken we de yurt fabriek van de familie Mekenbek. Zijn yurts zijn wereldberoemd en worden zelfs naar Duitsland, Engeland en de USA geëxporteerd. Hij heeft een eenvoudige werkplaats met een paar  primitieve machines. Het hout voor het frame wordt gebogen met een apart apparaat. De wol wordt uit elkaar getrokken om vervolgens tussen opgerolde rieten matten te worden aangestampt en geplet voor het vilt. Deze methode zien we later ook, midden in het veld. De buitenkant is canvas, dat aan het vilt wordt vastgenaaid. Kleurige banden en decoratieve kleden worden op het weefgetouw gemaakt.

In Bishkek kamperen we bij Nomads Home, een gezellige ontmoetingsplaats voor Overlanders. Peter en Leonie zijn 3 jaar onderweg op de motor. Zij zijn nu ook op de terugweg naar Nederland. Voor de derde keer komen we  de Duitse motorrijder Martin tegen. De eerste keer was in Siberië.

We vragen een visum aan voor Tadzjikistan. Dat kunnen we de volgende dag al ophalen. Behalve het visum krijgen we ook een speciale GBAO permit voor het Pamir gebied dat aan Afghanistan grenst.

Henk ruikt steeds een gemeen geurtje van verbrande olie o.i.d. Hij is al een paar keer onder de auto doorgekropen maar kan niets verdachts ontdekken. In de stad maakt de auto ineens rare knarsende geluiden. Heel langzaam rijden we naar een garage, waar blijkt dat de 2 linker achterlagers en oliekeringen helemaal aan flarden zijn. Dat is de tol die je betaald voor de vele rivierdoorwadingen. Lagers houden nou eenmaal niet van water. Het had op een slechtere plek kunnen gebeuren. We slapen een nacht op het garage terrein in afwachting van de benodigde onderdelen.

In twee dagen rijden we naar Osh in het zuiden van Kirgistan. Op de hoogvlakte wonen de mensen in pipo wagens. Ze bieden Kymys, gefermenteerde merriemelk, en Kurut, een soort yoghurtballen, aan. We hebben genoeg aan de lucht. Het is vakantietijd. Leuk om te zien hoe de Kirgiziërs in hun eigen land op vakantie gaan.

In Osh is het zo warm, dat we voor een nacht een hotel opzoeken. De pomp van ons trouwe Coleman kooktoestel begeeft het en de reserve onderdelen lijken niet te passen. In Tadzjikistan kunnen we niet zonder kooktoestel, dus kopen we op de markt een eenvoudige gaspit met gasflesjes. Ondertussen stuurt Johanna vanuit Nederland nieuwe onderdelen op.

Even voorbij Sary Tasch, vlak voor de grens met Tadzjikistan, vinden we een mooi plekje aan een droge rivierbedding met uitzicht op de besneeuwde bergen. ’s Middags begint het te regenen met onweer. Wat kan het weer toch altijd snel omslaan in de bergen. Twee uur na de bui horen we opeens een vreemd geluid dat snel dichterbij komt. Het is het water dat in een razend tempo de rivier vult. Het volgende moment staan we aan een snelstromende rivier. Indrukwekkend. Gelukkig staan wij hoog en droog een aantal meters boven de rivier. De volgende ochtend schijnt de zon volop. De bergen in de Pamir van Tadzjikistan liggen op ons te wachten.

 

14 thoughts on “Op Doorreis naar Tadzjikistan

  • Kieke & Eef 10 augustus 2016 at 06:52 Reply

    We dromen ff lekker weg bij jullie reisverhalen! Lfs Eef en Kieke

  • Mike 10 augustus 2016 at 07:42 Reply

    Hello,

    This is Mike the bicyclist, a bearded man, we met in Patagonia 2010. I have been following your travels during the years. You seem to have amazing trips. And now you are in Kirgizistan and Tadjikistan. Also great countries. I cycled the Pamir highway two years ago. I bet you will like it. But be aware of the food. 😉

    All the best
    Mike

  • René Sparenberg 10 augustus 2016 at 07:42 Reply

    Wat een mooie verhalen en National Geographic ’s waardige foto’s hulde aan de fotograaf.Groet van een Bluesvriend.

  • renske en olaf 10 augustus 2016 at 08:30 Reply

    Wat alweer een mooie reis met verhalen en prachtige photo’s!!!!

  • Margreet en Frits Stuurman 10 augustus 2016 at 09:29 Reply

    Het was wel weer reuze spannend met die kapotte lagers. Maar wat ontmoeten jullie steeds veel leuke mensen. dat is zoals je het zou verwachten volgens mij in zulk soort dunbevolkte gebieden.
    Zijn jullie nog naar het einde van de kloof gelopen toen de auto niet verder kon?

    Leuk dat jullie vis kregen van die man. Ik vind dat het schoonmaken er van op de foto vrij professioneel over komt. Wij kregen ook eens sardines van Portugezen die aan het picknicken waren.

    Ik lees niet dat jullie een yurt hebben gekocht voor in de tuin. Die zou trouwens ook niet misstaan in een Flevolands natuurgebied. Denk aan het cirkelbos.

    • Henk en Marianne 12 augustus 2016 at 16:48

      Leuk om van jullie te horen. Ja we zijn inderdaad naar het eind van de kloof gelopen.
      En wat het fileren betreft. Ik heb wel enige ervaring maar het viel toch niet mee met een gladde ondergrond en zonder fileermes.
      Jullie schijnen trouwens aardig thuis te zijn met de Flevolandse bossen. Maar wat wil je ook, als je bosbouwer bent. Hartelijke groet uit Kazachstan.

  • renske & olaf haitink 10 augustus 2016 at 09:35 Reply

    Hoe zijn jullie aan de andere kant van die rotsen kloof gekomen??
    Olaf

  • klaas van nes 10 augustus 2016 at 11:21 Reply

    Hallo daar,
    Kun je daar nieuwe lagers krijgen voor een Toyota?
    Wij zijn via Kirkenes naar de Noordkaap geweest, 8300 km, de camper heeft zich keurig gehouden.
    Ook wij hebben vis gekregen, van een Nederlander, hij had het wel keurig schoon gemaakt, we hadden zoveel dat we nu zelfs nog thuis wat in de vriezer hebben liggen.

    Groet

    Klaas en Gerda

  • Franz & Diane 10 augustus 2016 at 12:22 Reply

    Hallo daaroo..!
    We smullen weer van jullie belevenissen. Hebben ze in alle “landen” nu een eigen muntsoort of Roebelt het er ook naast? Die douane controles zijn, naast verveling en nieuwsgierigheid, waarschijnlijk zo streng vanwege illegale uitvoer van kunstschatten, mn iconen. Dat was mijn ervaring begin jaren negentig. Na aanvraag van een VIP status waren die problemen passé en met wat Billietos Corruptos opgelost.
    Liebe Grüsse aus CapadIJ..
    Diane & Franz Krampf

  • Joukje 10 augustus 2016 at 15:57 Reply

    Weer een prachtig verhaal met mooie foto’s! Op deze manier ontdek je een land echt goed …Hoop dat de auto het nu voorlopig weer even goed doet.

  • Arjen Vogel 10 augustus 2016 at 19:35 Reply

    Misschien onderzochten de Mongoolse grenswachten jullie wel zo goed door “de malafide paleontoloog Eric Prokopi. Hij smokkelde enkele jaren complete dinosaurusskeletten Mongolië uit.”

    Weer een gaaf verhaal met geweldige foto’s! Hopelijk komen de onderdelen vanuit Nederland snel aan. Veel succes en plezier met de volgende etappe!

  • Maurits Geuze 10 augustus 2016 at 20:28 Reply

    Spannende tocht weer en wat een prachtige landschappen daar in de “Stannen”. En ja, dat weer… grappig dat jullie een “flash flood” hebben meegemaakt. Altijd een risico bij een droge rivierbedding. Straks terug via Letland dus. Ik vroeg me al af wat jullie zouden doen nu met de onrust in Turkije.

    Groeten van H&M uit Dreumel

  • Martha en Wiebe. 11 augustus 2016 at 10:42 Reply

    Hola Henk en Marianne,
    Alweer een boeiend hoofdstuk van jullie verkenning van onze aardbol.
    Gracias.
    En die fotografie – modus van Henk is weer dik in orde hoor.
    Veel plezier met het vervolg.
    Zijn er nou echt geen problemen waar jullie géén oplossing voor hebben?
    Hasta luego,
    Martha en Wiebe.

  • George 14 augustus 2016 at 11:20 Reply

    Bijzondere reisverhalen weer. Henk zal wel in zijn element zijn met de ‘wegen’ die jullie op je reis op zoeken

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *