Van Bloesem Naar Rokende Vulkanen en Atoombommen

By Henk & Marianne Nijlunsing
Oconomiyaki
Oconomiyaki
Lekker
Lekker

Hiroshima, 17 april 2016

In Hiroshima ligt ons hotel midden in het centrum, met talloze eettentjes. We eten Oconomiyaki. Klinkt goedkoop en vies, maar is erg lekker. Op de hete plaat worden eerst pannenkoekjes gebakken. Daarop gaat een flinke berg witte kool. Vervolgens komt er tauge, zeewier, kruiden, spek of vis, en een gebakken ei bovenop. Na 10 minuten is het klaar en wordt het nog ingesmeerd met en dikke ketjapsaus. Heerlijk.

Het eiland Miyajima bezoeken we voor de Itsukushima Shrine, gebouwd in 1168. Vanwege het tij zijn we extra vroeg gegaan. Want het is veel mooier als de toegangspoort met zijn voeten in het water staat. Ook hier kun je weer over de koppen lopen langs de vele souvenir stalletjes.

Tussen de mensen door, lopen herten rond op zoek naar een lekker hapje. Hoe brutaal ze zijn, merken we als ze bijna onze heerlijke gerookte paling (specialiteit van hier) stelen. Ondanks al die drukte is het overal brandschoon op straat.

Ik Vind Je Lief
Ik Vind Je Lief
Herten
Herten

Terug in Hiroshima bezoeken we het herdenkings-monument (de dome), -park en -museum. Op 6 augustus 1945 om 8.15 uur is hier de eerste atoombom, op een hoogte van 600m, ontploft. In een straal van 2 km is alles met de grond gelijk gemaakt. Daarbij zijn direct 140.000 mensen omgekomen. Jaren later overleden de mensen nog aan kanker als gevolg van de straling. In totaal staat de teller op 200.000 mensen. Het is je niet voor te stellen.

Het herdenkingsmonument bestaat uit een geraamte van een handelsgebouw dat gedeeltelijk is blijven staan. In het park brandt een vlam, die pas gedoofd zal worden als alle atoombommen uit de wereld zijn verbannen.

Na het museum onthoudt je één boodschap: NOOIT MEER EEN ATOOMBOM!

In ons hotel geven we de rugzak in bewaring. De jongen van het hotel heeft de grootst mogelijke moeite om de zware rugzak op te tillen. De meisjes van het hotel liggen blauw van het lachen. En dan draagt Marianne ook nog een zwaar klein rugzakje aan de voorkant. Maar ze staat altijd geduldig in de rij te wachten op de Shinkansen trein. Deze zijn dan wel supersnel, maar je ziet meestal niet zo veel van de omgeving. Ze rijden vaak in een tunnel of tussen geluidsschermen.

Netjes Klaar Staan In De Rij
Netjes Klaar Staan In De Rij

De mooiste kersenbloesem zien we in Iwakuni bij de houten Kintai-kyo brug (1673) met 5 bogen. Hier is de bloesem op het hoogtepunt. En dan breekt gelukkig de zon ook nog door.

Houten Kintai Kyo Brug
Houten Kintai Kyo Brug

In Kokura eten we in een groot warenhuis. Op de begane grond zijn vele stalletjes met onbekende soorten vis en groenten. Er is ook een supermarkt, waar je mooie eetbare blaadjes en bloemetjes kunt kopen ter versiering van je eten.

In Kitakyushu staat het Eco-museum. En dat is niet zonder reden. In de jaren vijftig eiste de industrie hier zijn tol. Op een school, die werd omringd door 80 rokende fabrieken, ontstonden veel gezondheidsproblemen. Dit was de aanleiding om in opstand te komen tegen de luchtvervuiling. Ook het water in de baai was ernstig vervuild, met o.a. kwik. Visvangst was niet meer mogelijk. Al het vervuilde slib in de baai is afgevoerd op kosten van de bedrijven.

Er wordt hier ook veel onderzoek gedaan naar zonne- en windenergie. En warmteterugwinning en waterrecycling wordt veel toegepast. De elektriciteitsdraden in Japan lopen bovengronds vanwege mogelijke aardbevingen. Na een aardbeving is het herstel veel gemakkelijker en er treedt minder vaak brand op. Woekerende bamboebossen zijn tegenwoordig een steeds groter probleem. Bamboe wordt steeds minder toegepast in Japan, maar de bossen groeien hun wel in een rap tempo boven het hoofd. Aan de gids, die een beetje Engels spreekt, vragen we naar de walvisvaart. Hij beweert, zonder te knipperen met zijn ogen, dat de Inuit in de Verenigde Staten de meeste walvissen vangen per jaar, dus wat zeuren we nou.

Een paar uur met de Bullet-train en we zijn alweer in Kagoshima, helemaal in het zuiden van Kyushu. Hier logeren we bij Sayaka (Servas). Ze heeft een alternatieve school opgezet, gebaseerd op de leer van Rudolf Steiner. Het is erg kleinschalig, met maar 17 leerlingen in de leeftijd van 3 tot 15 jaar. Er wordt veel aandacht besteed aan muziekonderwijs. Morgen begint het nieuwe schooljaar. Vanuit alle uithoeken van Japan vliegen de kinderen, vaak begeleid door hun moeder hiernaar toe. Vlakbij de school van Sayaka staat de dikste boom van Japan. Wat een reus. Eén van de leerlingen is jarig. Vissoep en cheesecake staan op het menu. De vissoep zit vol graten. Mmm, dat is wat minder.

Op het eiland voor de kust staat de actieve vulkaan Sukurajima. Elke dag is er wel een uitbarsting met een flinke rookpluim. We hebben geluk dat er net een uitbarsting is als wij op een uitzichtspunt staan. Gelukkig staat de wind de andere kant op. Overal ligt hier een laagje vulkanische as. En elke dag moet je hier je straatje vegen. Je schone was hier buiten hangen is niet verstandig.

Beppu is de stad van de onsen, de warme bronnen. In ons hotel is ook een onsen, maar mannen en vrouwen worden strikt gescheiden. Bah, wat ongezellig.

In de oude Takegawara onsen krijgen we een kimono aan en worden dan naast elkaar tot onze nek ingegraven in het hete zand. En dat drukt best wel zwaar op je maag. Dan 10 minuten broeien. Oh jee, jeuk aan mijn neus. Maar ik kan er niet bij.

Even buiten Beppu ligt de Chinoike Jigoku onsen, een borrelende vijver met rood water.

Bij de Hoyoland onsen nemen we een modderbad. Lekker insmeren met vette grijze modder. Er is ook een stoombad, waar je geen hand voor ogen kunt zien en dat vreselijk naar zwavel stinkt. Ook hier mannen en vrouwen gescheiden. Alleen buiten kun je even naar elkaar zwaaien. Preuts gedoe. Nog dagen daarna stinken we naar zwavel. Jak.

In Kumamote zijn we te gast(Servas) bij Izumi en Keiseku, hun 9 jarige zoon Ryuhei en grootmoeder Etsuko. Ze wonen even buiten de stad, in een prachtig traditioneel Japans huis.

Bij elk Japans huis moet je bij binnenkomst je schoenen uit doen en krijg je slofjes aan. Als je naar de WC of badkamer gaat, staan er andere slofjes klaar. Ook als je naar de keuken gaat. Zo hobbel je van het ene slofje in het andere slofje. Ze zijn veel te klein voor onze grote voeten.

De logeerkamer is in stijl, met een rieten tatami mat, waarop een dun matrasje (futon) wordt gelegd om te slapen. Het hoofdkussen is volgepropt met kleine kralen, keihard. Spartaans. Henk is erg blij met zijn zelf meegebrachte opblaasmatras.

Hun Traditionele Huis
Hun Traditionele Huis

Hier spreken ze niet veel Engels, dus de conversatie vindt vaak plaats via Google translate, waar Ryuhei erg handig in is. Samen met Keisuke en Ryuhei gaan we dagje naar de Aso vulkaan. De krater heeft een doorsnede van 20-29 km. Deze is, 90.000 jaar geleden, met een enorme uitbarsting ontstaan. Later zijn er door meerdere uitbarstingen in de krater 5 vulkanen ontstaan, waarvan de Nada Dake nog actief is. Je ziet hier vooral veel Japanse toeristen. Een man op een trommel vraagt aandacht voor zijn aapje. Het aapje heeft een pakje aan en moet allerlei kunstjes doen. De Japanners vinden het prachtig. Dat arme beest is straks rijp voor Stichting AAP in Almere.

We wisten toen nog niet dat 4 dagen later hier, maar ook in Beppu, een paar verschrikkelijke aardbevingen zouden plaatsvinden.

De familie woont vlakbij het vliegveld en dat betekent dat ze precies boven het epicentrum wonen. Of woonden? We hebben helaas nog geen contact met hun kunnen leggen, dus we weten niet of ze gedood of gewond zijn en of hun huis nog overeind staat. We hebben de eerste aardbeving duidelijk gevoeld in Yokohama, maar de latere heftige nachtelijke bevingen niet.

In Nagasaki is op 9 augustus een atoombom gevallen, die 2x zwaarder was dan de eerste. Het heeft eenzelfde verwoestende uitwerking gehad als in Hiroshima, met in totaal ook 200.000 doden. Daarna is Japan gecapituleerd.

In 1641 werden alle buitenlanders het land uitgeknikkert. Behalve de Nederlanders, want daar konden ze goed zaken mee doen. We klimmen via de Hollander Slopes naar de Glover Garden, vanwaar je een prachtig uitzicht hebt over Nagasaki. Ook ’s avonds is het mooi met alle lichtjes.

Met de trein naar station Huis de Bosch, een soort attractiepark. Daar zijn we nou niet direct zo’n liefhebber van, maar dit willen we toch wel even zien.

Het dorp is veel groter dan we dachten, met allemaal replica’s van Nederlandse gebouwen en huizen. Er lopen buslijnen doorheen en er is zelfs een Wassenaars villadorp. Als bouwkundig ziet Henk dat alle gebouwen met hun originele soort baksteen zijn gebouwd. Het doet Marianne goed dat ook de dom van Utrecht, op ware grootte, niet ontbreekt. In de meeste gebouwen zijn allerlei verschillende attracties gevestigd. Er zijn ook heel veel restaurantjes. Wel maatjesharing. Maar bitterballen ho maar!

7 thoughts on “Van Bloesem Naar Rokende Vulkanen en Atoombommen

  • Herbert & Jutta 22 april 2016 at 06:54 Reply

    Hallo Marianne und Henk, es ist wunderbar, mal wieder etwas von Euch zu lesen und zu sehen.
    Bei uns ist alles OK.Ich bin seit 1,5 Jahren in Rente, habe aber noch gar keine Lust, aufzuhören.
    Es ist allerdings schwer, einen anspruchsvollen Job zu bekommen.
    Jutta geht es gut, sie hat noch mindestens 6 Jahre zu arbeiten…
    Alles normal und nicht so interessant wie bei Euch.
    Alles Liebe und Gute für Euch, Jutta & Herbert

  • Kieke & Eef 22 april 2016 at 08:22 Reply

    Hi kanjers, heerlijk verhaal weer! Inmiddels al wat gehoord van de mensen waar jullie gelogeerd hebben? Kus ons

  • Joukje 23 april 2016 at 09:55 Reply

    Jullie hebben weer heel wat meegemaakt. Ziet er weer prachtig uit en is leerzaam wat jullie schrijven. Hoop dat jullie inmiddels wat uit Kumamote hebben gehoord!

  • Margreet 24 april 2016 at 06:37 Reply

    Wat een prachtige foto’s en de verhalen erbij geeft een goed beeld van Japan. Hoop dat jullie inmiddels wat hebben vernomen van de familie waar jullie hebben gelogeerd voor de aardbeving. Kijk weer uit naar jullie volgende belevenissen.

  • Joop en Bea 26 april 2016 at 12:08 Reply

    Hoi Marianne en Henk
    Mooie plaatjes,maar je sjouwt heel wat mee,Henk zeker alleen het fototoestel?
    Gr. Joop en Bea

  • Gert en Jolanda Schutte 30 april 2016 at 19:28 Reply

    Heel veel reisplezier we zijn jaloersmaar in goede zin wat een beelden, wat een geestelijke verrijking ongelooflijk! Geniet maa fijn! gert en jolanda schutte

  • carla kleine staarman 12 mei 2016 at 14:54 Reply

    Gezellig verslag weer met mooie foto’s
    Vooral die van de vulkaanuitbarsting, Henk!
    Op Polarsteps volg ik jullie weer verder…..
    Houdoe!

    Carla

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *